เวลาไม่คอยใคร

เวลาไม่เคยคอยใคร
ผมเคยอ่านบทความหนึ่ง  ซึ่งผมประทับใจเป็นอย่างมาก“เวลา... เดินไปข้างหน้า นาฬิกา.. เดินอยู่ที่เก่า
  เวลา.. เราไม่อาจย้อนกลับ นาฬิกา.. เราหมุนย้อนมันได้
  เวลา.. เมื่อสูญเสียไปแล้วไม่อาจเรียกร้องคืน นาฬิกา.. เสียก็ซ่อม หรือซื้อใหม่ไปเลย
  เวลา.. ได้มาฟรี ๆ ไม่ต้องแลกกะอะไร นาฬิกา.. ยิ่งสวยยิ่งแพง ใช้เงินซื้อมันมาทั้งนั้น

  เวลาเราทุกคนเท่ากัน ด้วยเหตุนี้คนที่บอกว่า “ไม่มีเวลา” ก็ไม่สามารถมีเวลาเพิ่ม แต่เพียงเป็นข้อแก้ตัวมากกว่า เป็นข้อแก้ตัวเพื่อปกปิดความล้มเหลวเรื่องเวลาของตนเอง เพราะแท้จริงไม่ใช่ไม่มีเวลาแต่ไม่ได้บริหารอย่างถูกต้องมากกว่า ส่วนผู้ที่ฉลาดและจะประสบความสำเร็จเกิดผลดีในชีวิตเป็นผู้ที่รู้จักแบ่งสัด ส่วนเวลาวันละ 24 ชั่วโมงของตนเองได้อย่างลงตัว

        วันนี้พี่น้องได้ใช้ เวลาอย่างเกิดผลขนาดไหน แต่อย่าคิดแต่จะใช้เวลาเพื่อแสวงหาประโยชน์เพื่อตนเองเท่านั้น ให้เราแบ่งเวลาเพื่อคนอื่น ๆ บ้าง มาลองคำนวณดูจากวันนี้ เรามีเวลาเหลือเท่าไหร่และจะใช้มันอย่างไร แล้ววันนี้เรายังจะอ้างเหตุผลว่า “ไม่มีเวลา” อีกหรือ ?

        พระให้เวลาเป็นทุนสำหรับการดำเนินชีวิตในแต่ละวันเท่าๆกัน  แต่เราแต่ละคนต้องแสวงหากำไรด้วยตัวเราเอง  คนไหนที่ลงแรงมากก็จะได้กำไรมากแต่คนไหนที่ลงแรงน้อยก็จะได้กำไรน้อย  ฉะนั้น อย่ามัวรีรอให้เวลาหมดไปในแต่ละวันอย่างไร้ประโยชน์  โดยที่ต้นทุนหมดไปอย่างไร้คำว่า  “ลงทุนลงแรง”  เพราะว่าพระอาจจะริบเอาคืน  แล้วเราก็จะไม่มีอะไรไว้เป็นทุนสำหรับการดำเนินชีวิตในวันข้างหน้า  เอาทุนที่พระให้กำเรามาใช้ตั้งแต่วันนี้  กำไรเราจะมีมากขึ้น  แล้ววันข้างหน้าเราก็จะไม่มาดิ้นรน  เพราะเรามัวแต่เอาทุนไปใช้กับสิ่งที่ไร้ค่า  ไม่มีประโยชน์  ฉะนั้น  ใช้ทุนให้คุ้มค่ากันเถอะครับ