เงื่อนไขชีวิต

เงื่อนไขของชีวิต

ความสุขที่ได้จากการเสพวัตถุสิ่งของ ยศลาภ และสิ่งที่สังคมสรรเสริญเป็นเงื่อนไขของการประสบความสำเร็จในชีวิตจริงหรือ?

เราต้องได้ ต้องมี สิ่งเหล่านั้นก่อนจริงหรือ? 

       เมื่อโลกของวัตถุนิยม  บริโภคนิยมเข้ามามีอิทธิพลต่อความเป็นอยู่ของคนเรา  ทำให้เราอยากมีอยากได้  นำมาซึ่งการดิ้นรนหามาสนองกิเลสของตนเอง    ถึงแม้จะทุกข์ยากลำบากหรือว่าเสี่ยงอันตรายมากน้อยเพียงใดก็ยอม        เพียงเพราะเงื่อนไขที่ว่า  ความสุขที่จะรออยู่ด้านหน้า    กับการมีการได้ครอบครอง   และชีวิตความเป็นอยู่ที่เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น  บางครั้งเงื่อนไขที่เราตั้งไว้เพื่อตัวของเราเองนั้น   อาจจะนำไปสู่การสร้างเงื่อนไขเพื่อผูกมัดคนอื่น    หรือไม่ก็ยอมให้คนอื่นสร้างเงื่อนไขให้เราทำตามสิ่งที่เขาวางไว้   ตัวเรายอมมอบสิทธิ์ให้คนอื่นวางกรอบวางระเบียบให้กับตัวเรา    ยอมทำตามเงื่อนไขที่เขาต้องการ  

       เงื่อนไขของพระเยซูเจ้าที่เราควรเอาแบบอย่าง

“ท่านปรารถนาให้เพื่อนพี่น้องทำกับท่านอย่างไร    ท่านก็จงทำกับเขาอย่างนั้นเถิด” ( มธ.7:12 )

     สำหรับผมเองแล้ว  นี้ก็เป็นเงื่อนไขที่ตัวผมเองสร้างขึ้นมาใช้กับคนอื่น  เป็นเงื่อนไขที่ฟังดูง่ายมาก  แต่เมื่อมาปฏิบัติแล้วมันอาจจะเป็นสิ่งที่ท้าทายพอสมควร  ฉะนั้น  สิ่งที่ผมพอจะทำได้มากที่สุดคือ  การดำเนินชีวิตเป็นสามเณรอยู่ร่วมกับคนอื่นอย่างมีความสุข  ไม่มีเงื่อนไขอะไรมากมาย  ไม่พยายามสร้างเงื่อนไขให้มันเป็นเส้นขีดแบ่งความสัมพันธ์เรากับเพื่อนให้ดูห่างเหิน  ต่างคนต่างก็ช่วยเหลือกันไปในยามที่เพื่อนเจอกับอุปสรรคเจอกับความท้อแท้ใจ 

      ฉะนั้น  อย่าสร้างเงื่อนไขของเราที่ไปจำกัดสิทธิและเสรีภาพของความสุขคนอื่น  มิฉะนั้นแล้ว  เขาก็จะสร้างเงื่อนไขของเขาให้กับเรา