เส้นทางสายสีทอง

เส้นทางสายสีทอง

จากวันนั้น  บนเส้นทาง  เด็กตัวน้อยก้าวเดินเข้ามา    สู้บ้านเณรเพื่อการฝึกฝน  ติดตามองค์สันติราชา   ผู้ทรงนำต้นกล้ามาปลูกลงดิน   
      จากแปลงเพาะ  ต้นกล้างาม  จวบวันนี้พระพรยังหลั่งริน  ลูกก้าวเดินติดตามพระองค์
แพร่พระนามไม่มีสุดสิ้น   องค์เจ้าฟ้าดินสันติราชา 

    (ซ้ำ)  สัญญาจากใจ  ก้าวเดินต่อไป   เพื่อเติมความหมายของหัวใจมิสซัง เพื่อการฝึกฝน
มิยอมหยุดยั้ง  เพื่อเติมความหวัง  ดังคนงานของพระราชัย  ก้าวตามฝึกฝน  จนป็นสงฆ์ของพระทรงชัย

       กว่าจะมีคำว่า “สงฆ์”   ที่เราเห็นอยู่ทุกวันนี้  เยาวชนคนหนึ่งจะต้องผ่านการทดลองการหล่อหลอมตัวเขาเองมาถึงวันนั้น  คงมีหลายบทเรียนที่จะต้องเผชิญ  จากครอบครัวที่อบอุ่น จากอ้อมกอดของพ่อแม่อันเป็นที่รัก  สละวิถีชีวิตที่เคยทำ  มาสู่บ้านเณรเล็ก  การปรับตัวที่ค่อนข้างจะหนักหนา  การตื่นแต่เช้า  การกินอาหารที่ตรงเวลา  ดูโทรทัศน์ตามที่บ้านเณรได้ กำหนด  สิ่งเหล่านี้ค่อยๆหล่อหลอมความเป็นผู้ใหญ่การตัดสละน้ำใจของตนเอง   การอยู่กับเพื่อนๆที่อยู่ในวัยกำลังอยากรู้อยากทดลอง  เพื่อนถือว่ามีอิทธิพลต่อการตัดสินใจในหลายๆเรื่องในขณะนั้น  แต่เมื่อชีวิตที่บ้านเณรเล็กผ่านพ้นไป  ชีวิตใหม่ที่ก้าวสู่บ้านเณรกลางก็เข้ามา  พร้อมกับความตื่นเต้นในกรอบของชีวิตที่ดูแปลกใหม่การรู้จักเพื่อนจากต่างถิ่น  สถานที่ใหม่ๆ  ทำให้ต้องเกิดการปรับตัวที่รอบคอบขึ้น  ชีวิตหนึ่งปีผ่านพ้นไป  ก้าวไปสู่ชีวิตในบ้านเณรใหญ่  “แสงธรรม”   บ้านที่จะหล่อหลอมแบบอย่างขององค์พระคริสต์เจ้าให้กับตัวเรา  การรักและรับใช้  ตามแบบอย่างขององค์พระคริสต์เจ้า